ΠΕΡΙΟΧΗ

Το χωριό Κήποι βρίσκεται στο Κεντρικό Ζαγόρι. Είναι ένα από τα 46 χωριά των Ζαγοροχωρίων, που βρίσκονται διάσπαρτα στην οροσειρά της Πίνδου. Η λέξη Ζαγόρι έχει ρίζα σλάβικη και σημαίνει ο τόπος πίσω από το βουνό.Βρίσκονται στο κέντρο του Εθνικού Δρυμού Βίκου-Αώου.

Στην περιοχή βρίσκεται το βαθύτερο φαράγγι του κόσμου σε αναλογία με το πλάτος του, το φαράγγι του Βίκου. Η περιοχή διαθέτει σπάνια χλωρίδα και πανίδα. Χαρακτηρίζεται από μοναδική ομορφιά. Τη χαράδρα διασχίζουν παραπόταμοι του Βοϊδομάτη. Υπάρχουν πολλά πετρόκτιστα απαράμιλλης ομορφιάς και αρχιτεκτονικής γεφύρια που ενώνουν τα χωριά μεταξύ τους.

Η χαράδρα αποτελεί πόλο έλξης για χιλιάδες τουρίστες κάθε χρόνο απ΄όλο τον κόσμο οι οποίοι μπορούν ν΄απολαύσουν τη μαγεία της φύσης κάθε εποχή του χρόνου με πεζοπορίες,ποδηλασία,αναρρίχηση,rafting,ιππασία καθώς και να συμμετέχουν στα τοπικά δρώμενα.

Εκτός των εξορμήσεων στη φύση και τα γεφύρια ο επισκέπτης μπορεί επίσης να επισκεφθεί το Λαογραφικό Μουσείο του Λαζαρίδη στο Κουκούλι,το Λαογραφικό μουσείο Α.Τόλη στους Κήπους,τον αρχαίο οικισμό των Μολοσσών στη Βίτσα,μοναστήρια και εκκλησίες άρρηκτα συνδεδεμένα με την περιοχή,που συμπληρώνουν το ανάγλυφο του φυσικού τοπίου.

ΠΕΖΟΠΟΡΙΑ

Από την πλατεία του Κουκουλίου ακολουθούμε τον κεντρικό δρόμο προς τους Κήπους. Σε 600 περίπου μέτρα, στα αριστερά του δρόμου, συναντάμε πινακίδα που δείχνει την αρχή του μονοπατιού. Για να διευκολύνεται η είσοδος σ’ αυτό, έχει κατασκευαστεί και ένα μικρό, πέτρινο τοιχίο. Το μονοπάτι κινείται για τα επόμενα 15 λεπτά με εύκολες και ήπιες κλίσεις μέσα στη σκιά των δέντρων. Σε κάποιο σημείο της διαδρομής και σε ένα άνοιγμα του δάσους, διακρίνουμε στην απέναντι μεριά τους Κήπους.

Κατηφορίζουμε την απότομη πλαγιά που έχουμε μπροστά μας και φτάνουμε στην αρχή της σκάλας. Τα πέτρινα σκαλοπάτια της, αριστοτεχνικά κατασκευασμένα, ελίσσονται με διαδοχικές φουρκέτες πάνω στην σχεδόν κάθετη πλαγιά και διευκολύνουν την κατάβασή μας. Στο τέλος της σκάλας συναντάμε μια διασταύρωση. Αριστερά, το μονοπάτι φεύγει προς το Καπέσοβο.

Για τους Κήπους, συνεχίζουμε ίσια και φτάνουμε στο γεφύρι του Κοντοδήμου ή Λαζαρίδη δίπλα στον κάθετο βράχο. Διασχίζουμε το γεφύρι και βγαίνουμε στον κεντρικό αυτοκινητόδρομο των Κήπων δίπλα στην σύγχρονη γέφυρα. Ακολουθώντας τον προς τα αριστερά, σε 300 μέτρα καταλήγουμε στο κέντρο του χωριού.

Από την πλατεία των Κήπων, ακολουθούμε για 300 περίπου μέτρα τον κεντρικό δρόμο προς τους Ασπραγγέλους και πριν την οδογέφυρα, στρίβουμε δεξιά προς το πέτρινο γεφύρι του Λαζαρίδη που φαίνεται στο βάθος. Περνάμε πάνω από το γεφύρι και συνεχίζουμε για να φτάσουμε σε λίγα λεπτά σε μια διασταύρωση. Προς τα αριστερά και πάνω, το μονοπάτι κατευθύνεται προς το Κουκούλι.

Για το Καπέσοβο ακολουθούμε τον δεξιό κλάδο όπως δείχνει και η ενημερωτική πινακίδα. Δεξιά, προς την μεριά του ρέματος, μπορούμε να διακρίνουμε τα ερείπια του νερόμυλου του Λαζαρίδη, από τον οποίο προήλθε και η ονομασία του γεφυριού που μόλις περάσαμε. Συνεχίζοντας παράλληλα με το ρέμα μέσα στην πυκνή βλάστηση, φτάνουμε σε ένα μικρό, πέτρινο γεφυράκι.

Λίγο πιο πέρα, στην διασταύρωση που συναντάμε, αφήνουμε το ρέμα και στρίβουμε αριστερά στην απότομη πλαγιά. Μπροστά μας έχουμε το δυσκολότερο τμήμα της διαδρομής που είναι εξαιρετικά ανηφορικό και ελίσσεται πάνω στο κακοτράχαλο, βραχώδες έδαφος. Η δύσκολη ανηφόρα τελειώνει σε ένα όμορφο πλάτωμα απ’ όπου αντικρίζουμε στην απέναντι πλαγιά, τους Κήπους. Από εδώ και για την επόμενη μισή ώρα περίπου, η διαδρομή γίνεται πολύ ευχάριστη και κινείται με ήπια κλίση κάτω από την σκιά των βελανιδιών. Στο τέλος αυτής της πορείας, το μονοπάτι κάνει μία απότομη αριστερή στροφή και αρχίζει να ανηφορίζει ξανά την πλαγιά, όπου το δάσος αρχίζει σιγά-σιγά να αραιώνει.

Στην μέση περίπου της ανηφόρας, συναντάμε τα ερείπια μιας παλιάς αγροικίας ενώ αν παρατηρήσουμε προσεκτικότερα την περιοχή θα διακρίνουμε τις παλιές αναβαθμίδες και τις ξερολιθιές που συγκρατούσαν το χώμα των αμπελιών. Η ανηφορική πορεία τελειώνει στον κεντρικό αυτοκινητόδρομο προς το Καπέσοβο, μπροστά από την ενημερωτική πινακίδα που υποδεικνύει την αρχή του μονοπατιού. Ακολουθώντας για 700 μέτρα τον δρόμο προς τα δεξιά, φτάνουμε στο Καπέσοβο.

Από την πλατεία των Κήπων, ακολουθούμε τον κεντρικό δρόμο προς τους Ασπραγγέλους. Σε 700 περίπου μέτρα, αφήνουμε τον δρόμο και στρίβουμε αριστερά στο καλντερίμι που μας κατεβάζει στο Καλογερικό γεφύρι (του Πλακίδα), κάτω στο Μπαγιώτικο ρέμα. Με την βοήθεια του τρίτοξου γεφυριού περνάμε απέναντι, συνεχίζουμε προς τα δεξιά, περνάμε μια παλιά ποτίστρα χωρίς νερό και αρχίζουμε να ανηφορίζουμε την πλαγιά. Στο τέρμα της ανηφόρας μπορούμε να κάνουμε μια στάση για να δούμε προς τα πίσω, στην απέναντι πλαγιά, την πανοραμική θέα των Κήπων.

Το μονοπάτι κατηφορίζει ελαφρά για λίγο, περνάει ένα μικρό ρέμα και αρχίζει και πάλι να ανηφορίζει. Ακολουθώντας το, μπαίνουμε στο δάσος και φτάνουμε σε μια διασταύρωση πάνω σε χαρακτηριστικό πλάτωμα. Εδώ όπως μας πληροφορούν οι ξύλινες πινακίδες, ένα μονοπάτι κατευθύνεται προς τα δεξιά, κατηφορίζοντας προς το γεφύρι του Κόκκορου.

Για το Δίλοφο, ακολουθούμε την αριστερή κατεύθυνση και κατηφορίζουμε με ήπια κλίση για αρκετή ώρα, μέχρι να καταλήξουμε στον κεντρικό ασφαλτόδρομο, απέναντι από το μνημείο του Καπετάν Αρκούδα. Διασχίζουμε κάθετα τον δρόμο, προσπερνάμε το μνημείο και φτάνουμε στο γεφύρι του Αρκούδα. Μπροστά μας έχουμε το δυσκολότερο σημείο της διαδρομής αφού θα πρέπει να ανεβούμε την απότομη πλαγιά χωρίς μονοπάτι, επειδή έχει χαθεί από την έντονη διάβρωση, και επιπλέον, δεν υπάρχει και κάποια σηματοδότηση. Αφού κερδίσουμε λίγο ύψος, κατευθυνόμαστε αριστερά, στο δάσος με τις βελανιδιές όπου ξανασυναντάμε το μονοπάτι με την κόκκινη σήμανση πάνω στα δέντρα.

Συνεχίζοντας μέσα στο δάσος, η κλίση γίνεται πιο ήπια και εύκολα φτάνουμε σε μια μικρή ρεματιά. Αμέσως μετά την ρεματιά βγαίνουμε σε ξέφωτο. Κατευθυνόμαστε στο ψηλότερο σημείο του ξέφωτου, προσπερνάμε ένα μικρό, πέτρινο οίκημα και καταλήγουμε στον μαντρότοιχο του νεκροταφείου του χωριού. Ανηφορίζοντας τον χαλικόδρομο που βρίσκουμε μπροστά μας, στρίβουμε δεξιά, στο πρώτο λιθόστρωτο δρομάκι, και φτάνουμε στην κεντρική πλατεία του Διλόφου.

ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ